دانلود پاورپوینت بررسی تاثیر آلودگی هوا بر افزایش نرخ بیماری های خودایمنی

آلودگی هوا امروزه به یکی از محرک‌های اصلی محیطی در تغییر الگوی سلامت جوامع تبدیل شده است. تحقیقات نوین نشان می‌دهند که استنشاق ذرات معلق و آلاینده‌های شیمیایی، نقش مستقیمی در اختلال سیستم ایمنی بدن و تحریک پاسخ‌های غیرطبیعی ایفا می‌کند که در نهایت منجر به بروز یا تشدید بیماری های خودایمنی در افراد مستعد می‌شود.

درک مکانیسم‌های بیولوژیکی که چگونه هوای آلوده می‌تواند سیستم دفاعی بدن را به اشتباه بیندازد، مستلزم بررسی دقیق ذرات بسیار ریز معلق (PM2.5) و ترکیبات آلی فرار است. زمانی که این ذرات وارد مجاری تنفسی می‌شوند، نه تنها باعث التهاب موضعی در ریه‌ها شده، بلکه با عبور از سد خونی-ریوی، وارد جریان خون گشته و یک وضعیت التهابی سیستمیک را ایجاد می‌کنند. این التهاب مزمن باعث فعال شدن مداوم سلول‌های ایمنی و تولید سیتوکین‌های پیش‌التهابی می‌شود. در چنین شرایطی، سیستم ایمنی که تحت فشار مداوم ناشی از سموم محیطی قرار دارد، ممکن است توانایی تشخیص میان بافت‌های خودی و عوامل بیگانه را از دست داده و با حمله به ارگان‌های بدن، زمینه‌ساز بروز بیماری هایی نظیر آرتریت روماتوئید، لوپوس و ام‌اس شود.

علاوه بر تاثیرات مستقیم فیزیکی، آلاینده‌های هوا به عنوان تعدیل‌کننده‌های اپی‌ژنتیک نیز شناخته می‌شوند که می‌توانند بیان ژن‌ها را بدون تغییر در ساختار DNA تغییر دهند. بسیاری از متخصصان ایمنی‌شناسی معتقدند که قرار گرفتن طولانی‌مدت در معرض دود خودروها، آلاینده‌های صنعتی و فلزات سنگین موجود در هوا، باعث ایجاد استرس اکسیداتیو شدید در سطح سلولی می‌شود. این استرس اکسیداتیو منجر به آسیب به پروتئین‌ها و لیپیدهای بدن شده و آن‌ها را به شکلی تغییر می‌دهد که سیستم ایمنی آن‌ها را به عنوان “دشمن” شناسایی می‌کند. این فرآیند که به آن “از دست رفتن تحمل ایمنی” گفته می‌شود، توضیح می‌دهد که چرا در کلان‌شهرهای صنعتی، نرخ ابتلا به اختلالات خودایمنی به طور معناداری بالاتر از مناطق با هوای پاک است.

در نهایت، بررسی‌های اپیدمیولوژیک گسترده در سال‌های اخیر نشان داده‌اند که ارتباط میان آلودگی هوا و سلامت سیستم ایمنی، فراتر از یک همبستگی ساده است و جنبه‌های علیّتی جدی دارد. فاکتورهایی مانند دی‌اکسید نیتروژن و اوزون سطح زمین، نه تنها بر بزرگسالان تاثیر می‌گذارند، بلکه قرارگیری مادران باردار در معرض این آلاینده‌ها می‌تواند برنامه‌ریزی سیستم ایمنی جنین را مختل کرده و ریسک ابتلای فرزند به بیماری های خودایمنی را در سنین بالاتر افزایش دهد. با توجه به روند افزایشی شهرنشینی و صنعتی شدن، شناخت این کلیات علمی به سیاست‌گذاران حوزه سلامت و شهروندان کمک می‌کند تا با اتخاذ استراتژی‌های پیشگیرانه، از جمله استفاده از سیستم‌های تصفیه هوا و کاهش مواجهه در روزهای ناسالم، گامی موثر در جهت کاهش بار جهانی این بیماری های مزمن بردارند.