دانلود پاورپوینت کاربرد بینایی ماشین در کنترل کیفیت خطوط تولید قطعات الکترونیکی

در عصر تکنولوژی‌های فوق‌پیشرفته، دقت میلی‌متری در تولید قطعات الکترونیکی به یکی از چالش‌های اصلی تولیدکنندگان تبدیل شده است؛ جایی که سیستم‌های بینایی ماشین به عنوان چشم‌های هوشمند صنعت، تضمین‌کننده کیفیت و بی‌نقص بودن تک‌تک محصولات خروجی از خطوط مونتاژ هستند.

سیستم‌های بینایی ماشین (Machine Vision) فراتر از یک ابزار بازرسی ساده، به عنوان قلب تپنده کنترل کیفیت در کارخانجات هوشمند شناخته می‌شوند. در گذشته، بازرسی بصری توسط اپراتورهای انسانی انجام می‌شد که علاوه بر سرعت پایین، به دلیل ماهیت تکراری کار و خستگی چشم، با خطای انسانی بالایی همراه بود. اما امروزه با بهره‌گیری از دوربین‌های صنعتی با رزولوشن فوق‌بالا و سنسورهای پیشرفته، کوچک‌ترین جزئیات در ابعاد میکرون رصد می‌شوند. این سیستم‌ها با استفاده از تکنیک‌های نورپردازی تخصصی، قادرند نقص‌هایی را شناسایی کنند که با چشم غیرمسلح هرگز قابل رویت نیستند. از تشخیص خراش‌های بسیار ظریف روی لایه‌های مسی گرفته تا اطمینان از صحت قرارگیری پین‌ها در سوکت‌های حساس، همگی در کسری از ثانیه و با دقت ۱۰۰ درصدی انجام می‌گیرند که این امر موجب کاهش چشمگیر ضایعات تولید و افزایش اعتبار برند در بازارهای بین‌المللی می‌گردد.

عملکرد بینایی ماشین در خطوط تولید قطعات الکترونیکی بر پایه الگوریتم‌های پیشرفته یادگیری عمیق (Deep Learning) و شبکه‌های عصبی مصنوعی بنا شده است. این سیستم‌ها در مرحله اول با دریافت هزاران تصویر از بردهای سالم و معیوب، تفاوت‌های ساختاری را فرامی‌گیرند. در حین فرآیند تولید، دوربین‌ها تصاویری با فریم‌ریت بالا از بردهای مدار چاپی (PCB) تهیه می‌کنند و نرم‌افزار با تحلیل لحظه‌ای، مواردی همچون کیفیت خمیر قلع، پل‌های لحیم (Solder Bridges)، قطعات جابه‌جا شده (Misaligned Components) و یا قطعات گمشده را با پایگاه داده خود تطبیق می‌دهد. سیستم‌های AOI (بازرسی نوری خودکار) با ترکیب نورهای رنگی مختلف، حتی می‌توانند حجم لحیم ریخته شده روی هر پد را اندازه‌گیری کنند تا از استحکام اتصالات الکتریکی اطمینان حاصل شود. این دقت در تشخیص، نه تنها از خروج محصول معیوب جلوگیری می‌کند، بلکه داده‌های ارزشمندی را برای عیب‌یابی دستگاه‌های مونتاژ (Pick and Place) در اختیار مهندسان قرار می‌دهد.

استقرار بینایی ماشین در خطوط تولید، تأثیری مستقیم بر اقتصاد تولید و بهره‌وری کل (OEE) دارد. وقتی یک خطا در ابتدای خط تولید، مثلاً پس از چاپ خمیر قلع، شناسایی شود، هزینه اصلاح آن بسیار ناچیز است؛ اما اگر همان خطا پس از اتمام فرآیند تولید و بسته‌بندی کشف شود (یا بدتر از آن، توسط مشتری نهایی گزارش شود)، خسارت‌های مالی و اعتباری جبران‌ناپذیری به همراه خواهد داشت. علاوه بر این، سیستم‌های بینایی ماشین مدرن با قابلیت خوانش خودکار کدهای دوبعدی و شماره سریال‌های حک شده توسط لیزر، امکان ردیابی کامل (Traceability) را فراهم می‌کنند. این یعنی برای هر قطعه الکترونیکی، یک شناسنامه دیجیتال شامل زمان تولید، دستگاه مونتاژکننده و نتایج تست‌های کیفی ایجاد می‌شود. این سطح از شفافیت در داده‌ها، به مدیران کارخانه اجازه می‌دهد تا با تحلیل گلوگاه‌های تولید، فرآیندها را بهینه کرده، هزینه‌های نهایی را کاهش داده و ظرفیت تولید را بدون نیاز به توسعه فضای فیزیکی، به طور معجزه‌آسایی افزایش دهند.