دانلود پاورپوینت مروری جامع بر آفت کش ها و کنترل شیمیایی آفات

کنترل شیمیایی آفات، که بر پایه استفاده از آفت کش ها استوار است، از زمان کشف و به‌کارگیری گسترده ترکیباتی نظیر DDT در اواسط قرن بیستم، انقلابی در عرصه کشاورزی و بهداشت عمومی ایجاد کرد و به طور چشمگیری در کاهش خسارات ناشی از آفات و کنترل بیماری‌های ناقل حشرات مانند مالاریا مؤثر بود. نیاز روزافزون به تأمین غذای کافی برای جمعیت رو به رشد جهان، اهمیت این روش را دوچندان ساخته است، چرا که آفت کش ها به کشاورزان اجازه می‌دهند تا با کارایی بالا و در مقیاس‌های صنعتی، محصولات را از هجوم حشرات، علف‌های هرز، و عوامل بیماری‌زای قارچی محافظت کنند، و بدین ترتیب، عملکرد محصول را به حداکثر رسانده و از زیان‌های اقتصادی جلوگیری نمایند. این مواد بر اساس هدف خود به دسته‌هایی نظیر حشره‌کش‌ها، علف‌کش‌ها، قارچ‌کش‌ها و جونده‌کش‌ها تقسیم می‌شوند و هر کدام با مکانیسم‌های عمل خاص، از جمله تأثیر بر سیستم عصبی یا مهار فرآیندهای حیاتی سلولی، آفت هدف را از بین می‌برند. با این وجود، کاربرد گسترده و گاه بی‌رویه این ترکیبات در طول دهه‌های متمادی، چالش‌های پیچیده و جدی را در پی داشته است، که برجسته‌ترین آن‌ها شامل توسعه مقاومت در جمعیت آفات هدف و پیامدهای زیست‌محیطی ناشی از پایداری و حرکت این مواد در محیط است.

در ادامه، تصویر مربوط به اسلاید شماره 29 این پاورپوینت قرار داده شده است:

از جنبه‌های فنی، آفت کش ها را می‌توان بر اساس نحوه عملکردشان به دو گروه اصلی تماسی و سیستمیک طبقه‌بندی کرد؛ آفت کش های تماسی برای اثرگذاری نیازمند تماس مستقیم با سطح آفت هستند، در حالی که آفت کش های سیستمیک پس از جذب توسط گیاه، در سراسر بافت‌های آن توزیع شده و آفاتی که از گیاه تغذیه می‌کنند را هدف قرار می‌دهند که این ویژگی برای کنترل آفات داخلی و مکنده بسیار مؤثر است. مکانیسم‌های مولکولی اثر این ترکیبات بسیار متنوع است؛ به عنوان مثال، بسیاری از حشره‌کش‌های رایج با هدف قرار دادن سیستم عصبی عمل می‌کنند، مانند مهار آنزیم کولین‌استراز توسط فسفره‌های آلی و کاربامات‌ها، یا اختلال در کانال‌های سدیمی توسط پایروتروئیدها، که همگی منجر به تحریک بیش از حد و فلج شدن نهایی آفت می‌شوند. با این حال، استفاده از این مواد با هدف کشتن یک ارگانیسم خاص، به طور اجتناب‌ناپذیری بر سایر ارگانیسم‌های غیر هدف از جمله حشرات مفید، گرده‌افشان‌ها مانند زنبور عسل و سایر اجزای اکوسیستم اثر می‌گذارد. پایداری برخی از ترکیبات در خاک و تمایل آن‌ها به تجمع زیستی (Bioaccumulation) در زنجیره‌های غذایی، نگرانی‌های جدی درباره آلودگی آب و خاک و همچنین سلامت انسان از طریق باقیمانده‌ها در مواد غذایی ایجاد کرده است، که این امر لزوم پایش و تنظیم دقیق مصرف آفت کش ها را بیش از پیش ضروری می‌سازد و به سمت توسعه رویکردهای پایدارتر و هدفمندتر سوق می‌دهد.