| عنوان |
آشنایی با اصول معماری رومانسک |
| سال تهیه : 1404 | تعداد اسلاید : 30 |
| فرمت فایل : pptx-ppt | نوع فایل : پاورپوینت |
| کیفیت : طلایی | مناسب : دانشجویان |
معماری رومانسک به سبکی از معماری در اروپای قرون وسطی اطلاق میشود که تقریباً بین قرنهای ۱۰ و ۱۲ میلادی شکوفا شد و پلی بین سبکهای معماری رومی باستان و گوتیک ایجاد کرد.
این پاورپوینت در 30 اسلاید تهیه شده و در ادامه نیز تصویر مربوط به اسلاید شماره 4 آن قرار داده شده است:
سبک رومانسک به طور عمده در پاسخ به نیازهای دوران ثبات نسبی و رشد مذهبی پس از آشوبهای اولیه قرون وسطی شکل گرفت. نیاز به ساخت کلیساها و صومعههای بزرگتر و مستحکمتر برای اسکان جوامع رهبانی روبهرشد و همچنین تسهیل سفرهای زیارتی که در آن دوره محبوبیت زیادی پیدا کرده بودند، محرک اصلی توسعه این سبک بود. با توجه به تهدید آتشسوزی که سازههای چوبی قبلی را نابود کرده بود، معماران رومانسک به دنبال راهحلهای سازهای سنگی و ضد حریق بودند. این امر منجر به احیای استفاده از عناصر معماری رومی مانند قوسهای نیمدایرهای (Round Arches) و طاقهای گهوارهای (Barrel Vaults) شد؛ در حقیقت، نام “رومانسک” که به معنای “شبیه به رومی” است، دقیقاً به همین استفاده مجدد از فرمهای رومی اشاره دارد. این سبک در واقع اولین سبک معماری بود که در سرتاسر اروپا، از بریتانیا گرفته تا سیسیل، یک یکپارچگی بصری و ساختاری نسبی ایجاد کرد و این خود نشاندهنده تبادلات گسترده فرهنگی و مذهبی در آن دوران است.
در ادامه، تصویر مربوط به اسلاید شماره 29 این پاورپوینت قرار داده شده است:
از نظر ساختاری، مهمترین ویژگی معماری رومانسک اهمیت و ضخامت دیوارها بود. به دلیل استفاده از طاقهای سنگی سنگین (به ویژه طاق گهوارهای و طاق متقاطع ), که فشار جانبی عظیمی به دیوارها وارد میکردند، لازم بود که دیوارهای حائل بسیار ضخیم، محکم و بدون سوراخهای بزرگ ساخته شوند. این امر باعث شد که کلیساهای رومانسک به طور کلی دارای پنجرههای کوچک و محدود باشند و فضای داخلی آنها نسبتاً تاریک، سنگین و رازآلود به نظر برسد. برای تحمل این بار سنگین، به جای ستونهای ظریف کلاسیک، از ستونهای قطور، استوانهای یا پایههای ترکیبی (Compound Piers) استفاده میشد که از هستهای محوری با نیمستونهای چسبیده تشکیل شده بودند. این پایههای ترکیبی قادر بودند بار را به صورت مستقیم از نقاط خاصی از طاق متقاطع به زمین منتقل کنند و به عنوان یک عنصر بصری قدرتمند، خطوط را به سمت سقف هدایت مینمودند.
سازماندهی فضایی کلیساهای رومانسک عمدتاً بر اساس پلان صلیب لاتین یا طرح باسیلیکایی شکل گرفت، اما با تأکید بیشتر بر ابعاد و حجم. این پلان شامل یک شبستان مرکزی (Nave) کشیده با راهروهای جانبی (Aisles) بود که در انتهای آن به یک بازوی عرضی (Transept) و سپس به محراب (Apse) ختم میشد. برای پاسخگویی به نیاز زائران، بسیاری از کلیساهای بزرگ این دوره، در اطراف محراب دارای یک راهروی گرد (Ambulatory) بودند که به نمازخانههای کوچکتر (Radiating Chapels) منتهی میشد تا زائران بتوانند بدون ایجاد مزاحمت برای مراسم، مقدسات را زیارت کنند. در نمای بیرونی، معمولاً نمای غربی (West Façade) با یک یا دو برج ناقوس محکم قاب گرفته میشد تا بر عظمت و قدرت بنا تأکید کند. همچنین، تزئینات حجاری شده در این دوره به شدت رواج یافتند؛ این پیکرتراشیها عمدتاً در سرستونها و به ویژه در تیمپانوم (Tympanum) بالای ورودی اصلی متمرکز بودند و وظیفه آموزش داستانهای مذهبی به مردم بیسواد را بر عهده داشتند.
فهرست مطالب
دیدگاهها
هیچ دیدگاهی برای این محصول نوشته نشده است.