دانلود پاورپوینت کاربرد مکمل های پروبیوتیک در بهبود رشد دام و طیور

مکمل های پروبیوتیک به عنوان یکی از جایگزین‌های نوین، ایمن و کارآمد برای آنتی‌بیوتیک‌های محرک رشد، جایگاه ویژه‌ای در صنعت پرورش دام و طیور پیدا کرده‌اند. این فرآورده‌ها حاوی میکروارگانیسم‌های زنده و مفیدی هستند که با ورود به دستگاه گوارش، توازن میکروبی روده را به نفع باکتری‌های سودمند تغییر می‌دهند. افزایش تراکم پروبیوتیک‌ها در لوله گوارش باعث تضعیف و حذف باکتری‌های بیماری‌زا از طریق رقابت بر سر مواد غذایی و اتصال به گیرنده‌های مخاطی می‌شود. علاوه بر این، مصرف منظم مکمل های پروبیوتیک با تقویت سد دفاعی روده و تحریک سیستم ایمنی مخاطی، مقاومت گله را در برابر استرس‌های محیطی، تغذیه‌ای و بیماری‌های عفونی به شکل چشمگیری افزایش می‌دهد. در نتیجه، حفظ سلامت عمومی دستگاه گوارش گامی کلیدی برای دستیابی به حداکثر پتانسیل ژنتیکی رشد در حیوانات پرورشی محسوب می‌شود.

تأثیر پروبیوتیک‌ها بر بهبود شاخص‌های رشد و کارایی تغذیه‌ای در پرورش طیور بسیار قابل توجه و از نظر اقتصادی توجیه‌پذیر است. در جوجه‌های گوشتی و سایر ماکیان، سرعت رشد بالا نیازمند هضم و جذب حداکثری مواد مغذی در کوتاه‌ترین زمان ممکن است. میکروب‌های مفید موجود در مکمل های پروبیوتیک با تولید آنزیم‌های گوارشی گوناگون نظیر سلولاز، آمیلاز، پروتئاز و لیپاز، به تجزیه بهتر مواد خوراکی پیچیده کمک کرده و قابلیت هضم جیره را بالا می‌برند. این امر مستقیماً موجب کاهش ضریب تبدیل غذایی (FCR) و افزایش افزایش وزن روزانه می‌شود؛ به این معنی که طیور با مصرف خوراک کمتر، وزن بیشتری می‌گیرند. همچنین، پروبیوتیک‌ها با اسیدی کردن محیط روده از طریق تولید اسیدهای چرب کوتاه زنجیر مانند اسید لاکتیک و اسید استیک، جذب عناصر معدنی مهمی چون کلسیم و فسفر را بهبود می‌بخشند که این موضوع در بهبود استحکام استخوان‌ها و کیفیت پوسته تخم‌مرغ در مرغارن تخم‌گذار نقش بسزایی دارد.

در صنعت پرورش دام‌های سبک و سنگین نیز استفاده از این ترکیبات نقش حیاتی در بهینه‌سازی عملکرد رشد و پرورش ایفا می‌کند. در گوساله‌ها و بره‌های تازه متولد شده که سیستم گوارش و ایمنی آن‌ها هنوز به بلوغ کامل نرسیده است، تجویز مکمل های پروبیوتیک مانع از بروز اسهال‌های کشنده ناشی از باکتری‌هایی مانند ایشریشیا کلی و سالمنلا می‌شود و نرخ بقا و رشد اولیه را به شدت افزایش می‌دهد. در نشخوارکنندگان بالغ نظیر گاومیش، گاو شیری و پرواری، پروبیوتیک‌های بر پایه مخمر (مانند ساکارومایسس سرویزیه) باعث تثبیت pH شکمبه، کاهش خطر آلودگی به اسیدوز و تحریک رشد باکتری‌های سلولولیتیک (تجزيه‌کننده فیبر) می‌شوند. این تثبیت میکروفلور شکمبه، بهره‌وری مصرف علوفه و کنسانتره را بالا برده و در نتیجه، روند وزن‌گیری در دام‌های پرواری و بازده تولید شیر و چربی در دام‌های شیری را به طرز چشمگیری بهبود می‌بخشد.

علاوه بر جنبه‌های مستقیم تغذیه‌ای و بالینی، به‌کارگیری این فرآورده‌های زیستی تأثیرات بلندمدت و کلانی بر سلامت بهداشت عمومی و سودآوری گله به همراه دارد. با ممنوعیت روزافزون استفاده از آنتی‌بیوتیک‌ها به عنوان محرک رشد به دلیل خطر ایجاد مقاومت دارویی در انسان و حیوان، مکمل های پروبیوتیک طبیعی‌ترین و پایدارترین جایگزین ممکن هستند. کاهش میزان تلفات گله، کاهش هزینه‌های هنگفت درمان و دارو، و بهبود یکنواختی وزن گله در زمان عرضه به بازار از دیگر مزایای اقتصادی مستقیم مصرف این محصولات است. همچنین، بهبود فرایند هضم ناشی از عملکرد پروبیوتیک‌ها موجب کاهش دفع مواد آلی، نیتروژن و فسفر در مدفوع شده که این امر به کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای و آمونیاک در سالن‌های پرورش کمک کرده و محیط زیست سالم‌تری را برای دام، طیور و پرورش‌دهندگان فراهم می‌سازد.